Nin waleya kɛra ka bi waati jan. O waati la, sogow ni waraw, ani adamadenw bɛɛ tun bɛ yaala ka taa bɔ ɲɔgɔn ye. Fɛn min ye saya ye, o yɛrɛ fana tun tɛ cun dafɛn si kan. Ni a nawaati tun surunyara maa min kanma, a tun bɛ o tigi lasɔmi walasa a k’a ka labɛnw kɛ ka bɛn saya ma.
Surukuba ka waati surunyara. Saya ye cikan lase a ma. Kalo saba ni tile tan ni duuru, surukuba bɛ hami na cogo min, a bɛ hami na ten. A tora o hami de la fo a ka saya tɔ tora tile kelen ani sogomada kelen ye. surukuba ka saya waati koronnen, saya mɛlɛkɛ cunna a kan. O kɛra kɔnɔboli banbali ye surukuba la. A ye diɲɛ ɲini saya mɛlɛkɛ fɛ k’o k’a makɔnɔn don-ka-bɔ waatinin kɔnɔ ɲɛgɛn na. Saya mɛlɛkɛ ma fiɲɛn sɔrɔ o laɲini fana na.

Min kɛra kojugu ye, Surukuba donna ɲɛgɛn na ka mɛɛn, ka mɛɛn, ka mɛɛn ka sɔrɔ a ma bɔ. Saya mɛlɛkɛ kɔrɔtɔra, barisa Surukuba ni minɛnen kɔfɛ, a tun bɛ taa nin ba caman wɛrɛ minɛ diɲɛ ɲɛfɛ. O de kanma, Saya mɛlɛkɛ yɛrɛ y’i madon ɲɛgɛn-kɔnɔna na Surukuba nɔfɛ. A ma Surukuba sɔrɔ yen, barisa Surukuba tun ye kogo ta, ka fuga latɛmɛ ani ka fuga wɛrɛ latɛmɛ, k’a bɛ taa ka Saya dan !
Surukaba tun ma min dɔn, o de ye ko maa tɛ taa ka saya dan, barisa a fɛɛrɛ ka bon haali.
Surukuba bolilen ka se a sagonnayɔrɔ la, a y’i jɔ a sen fila kan, ka sen tɔ fila yanga sanfɛ, k’i kanto ko : « alamudulayi ! N taara ka fɛn cɛjugu in dan sa ». A y’o kuma bɔ a da yɔrɔ min ani a ka saya mɛlɛkɛ ye a ɲɛkuntilenna na, o bɛɛ kɛra kelen ye.

Surukuba ye boli banbali daminɛ tugun. A ye dugu furancɛ wolonwula kɛ ; ka kulu duuru yɛlnɛ-ka-jigin kɛ, ka fugakɛnɛ saba saalon. A sɛgɛnnenba de de taara i jɔ dalaji ɲɛlawasalen dɔ kunna sa, k’a da lana ji kanma, k’a b’a min. O yɔrɔ de la, saya mɛlɛkɛ girinna ka bɔ fu kɔnɔ, ka Surukuba da tan ka bɔ ji lasɔrɔli ma. A kɛko k’a da tan, a ko Surukuba ma ko : « E bɛ mun ji minta ɲini, e m’a dɔn k’i minji banna diɲɛ na wa ? ».

O yɔrɔ de la, Surukuba sɛgɛnnen jigilabannen y’i sigi a ku kan k’i kanto saya mɛlɛkɛ ma ko : « Saya mɛlɛkɛ, e min ye diɲɛ dumanba in kuncɛbaga ye, ne ma ban saya ma, nka i nacogo de ye n bɔ n dabolo kan. E fɛn cɛjugu in, e ni cunnkan de bɛnnen bɛ nacogo la nintigi ma. E m’a ye, hali i t’a dɔn ko balo ka gɛlɛn sɛgɛnbagatɔ jugu daamu lakarilentigi ma, fo n’a y’a ye ko fɛn bɛna ale ta, badaabadaa kanma ka bɔ o ɲanijugu diɲɛsosigi la ! Ne b’a ɲini i fɛ, ne ta bɔlen kɔ a la, n b’a ɲini i fɛ i ye yebalifɛnlama ka na nintigiw nin minɛn kanma. Walima i ka cun u kan yɛrɛ ni waati bɛ o bɔ. Nɔntɛ nin ka gɛlɛn a minɛbaga yeli ma dɛrɛ ! »

A tilara o kuma na yɔrɔ min, saya mɛlɛkɛ ko ko : « Awa i ka diɲɛsosigi kuma fɔta fana banna. I yɛrɛ ka balowaati kuntaala banna sa ! ».

Saya mɛlɛkɛ ye Surukuba nin minɛ. Nka, o waati kelen na fana, maa¬ala (Ala) ye dibilan bɛrɛbɛrɛ biribi da saya mɛlɛkɛ kan k’a to dibi rɔ nintigi bɛɛ ma fo ka se nin juru kunba fɔlɔ samawaati ma !
Tumani Yalam Sidibe